OMG!!

Δεν ξέρω αν υπάρχει πια νόημα που γράφω αυτά τα μικρά ποστ. Πλέον έχω χάσει το μέτρημα με ότι έχω δει το τελευταίο διάστημα. Έκανα μια λίστα όμως με τα άνιμε που είδα πρόσφατα και θέλω να γράψω κάτι παραπάνω στο μέλλον. Δεν ξέρω αν τα καταφέρω γιατί ο χρόνος περνάει και ξεχνάω τα περισσότερα στοιχεία που μου χουν κάνει εντύπωση ή τους λόγους που θέλω να κράξω ορισμένα – συνέβη στην περίπτωση του Shikabane Hime του οποίου έχω ξεχάσει τελείως την πρώτη σεζόν αλλά θα το ξαναπιάσω γιατί πιστεύω αξίζει τον κόπο. Οπότε αυτές είναι οι σειρές που θα μπλογκάρω το επόμενο διάστημα: C- The Money of Soul and Possibility Control, Letter Bee, Deadman Wonderland, Ristorante Paradiso, The Hakkenden, Shigofumi , Genji Monogatari Sennenki. Στην περίπτωση του Letter Bee θα περιμένω μέχρι να δω και το Letter Bee Reverse. Κατά τ’ άλλα OMG(!!!!), κυκλοφόρησε το πρώτο τρέιλερ του νέου Berserk και έχω χεστεί από τη χαρά μου!

ps. το youtube #$@%$%@!!

αυτή τη στιγμή

Πρέπει να ομολογήσω ότι αν και δεν είμαι πολύ φαν των ιστοριών με μαγικά κορίτσια (mahou shoujo) το Puelli Magi Madoka Magica έχει ένα απίστευτο παραπάνω από εξαιρετικό animation παρά το α λα Sailor Moon στόρι. Από την άλλη είναι μόνο 12 επεισόδια οπότε δεν σου ζαλίζει τον έρωτα. Δεν ξέρω όμως αν θα γράψω κάτι παραπάνω γι' αυτό. Τελευταία έχω τελειώσει πολλές σειρές από το The Big O που μου πήρε κάποιους μήνες, το Supernatural The Animation που βαρέθηκα, το Rainbow που το είδα εν νυκτί (που λέει ο λόγος) και πιθανόν και κάτι άλλο που αύτή τη στιγμή ξεχνάω - όπως μου συμβαίνει συχνά τελευταία. Είδα και δύο ταινίες, το Colorful που μου άρεσε αρκετά και το The Borrower Arriety που ήταν έτσι και έτσι από υπόθεση αλλά από animation και σκηνοθεσία ενός νέου ταλαντούχου του Studio Ghibli δεν χρειάζεται να πούμε και πολλά. Επειδή όμως είμαι η πιο απαράδεκτη των απαράδεκτων θυμήθηκα τι είδα και ξέχασα αλλά όχι επίτηδες. Το Higurashi και είναι τόσο ένοχη απόλαυση αλλά περισσότερα εκτενέστερα. Σύντομα...

διάφορα

Μόλις τελείωσα το The Hakkenden και ομολογώ ότι έχω εντυπωσιαστεί. Επίσης τέλος και το καταραμένο Jigoku Shoujo και το Legend of the Galactic Heroes: My Conquest is the Sea of Stars (την πρώτη ταινία δηλαδή της σειράς που όλοι οι άνιμε φαν τρέμουν να πιάσουν γιατί είναι 110 επεισόδια και άντε να το τελειώσεις) από το οποίο και η φωτό γιατί είναι το μόνο που δεν αναφερθώ εκτενέστερα. Τελειώνει όπου να' ναι και το Supernatural αλλά για να πω την αλήθεια το βαριέμαι και λίγο. Τι άλλο, τι άλλο; Κόλλησα τώρα  και δεν μου έρχεται. Ακολουθεί μεγάλο κομμάτι για το Jigoku Shoujo κάποια στιγμή μέσα στην μέρα ή στην εβδομάδα.

μπεεε

Ζέστη αρκετή και μόλις διαπίστωσα ότι έχω τεμπελιάσει τελευταία. Μόνο τέσσερα ποστ τον προηγούμενο μήνα!!! Ντροπή μου. Κατα τ' άλλα έχω ξεκινήσει μερικά νέα άνιμα αλλά τα έχω αφήσει στη μέση. Αυτό που έχω συνεχίσει είναι το Kurozuka - το σκοτώνω το όνομα κάθε φορά που το κάνω google -  το οποίο για να είμαι ειλικρινής ξεκίνησε απίστευτα στα δύο πρώτα επεισόδια αλλά έχω την εντύπωση πως ότι είχε να πει το είπε σε αυτά και έχει άλλα 12. Καλά! Θα δείξει. Τι αλλό;

καλοκαίριασε

Μόλις τελείωσα το Giant Killing. Για την ακρίβεια, χθες το τελείωσα αλλά δεν έχει σημασία. Ακόμη αναρωτιέμαι πως κάθησα και το είδα μιας και δεν τα πάω καθόλου καλά με το ποδόσφαιρο. Είναι από τα περίεργα της φύσης. Μια καλή ιστορία όμως είναι πάντα μια καλή ιστορία.  Έχω ξεκινήσει και ένα OVA με ένα τίτλο μακρινάρι που δεν θυμάμαι καν πως είναι, ουτε καν από τι γράμμα αρχίζει. Το Nana είναι on hold και αυτό, κάνει παρέα στο Gilgamesh - δεν αντέχω άλλο την ηλιθιότητα που αντιμετωπίζει κάποιους ήρωες. Τα Shikabane hime επίσης τέλος - more soon. Σκέφτομαι το επόμενο ποστ να αφορά δύο σειρές. Συγκεκριμένα το Clannad και το sequel του. Επίσης για πρώτη φορά δεν έχω προγραμματίσει τι θα δω στη συνέχεια και περιμένω κάποιες καινούργιες σειρές να συμπληρώσουν και να σκάσουν μύτη σύντομα ολόκληρες ώστε να τις χτυπήσω. Επίσης ο καιρός μου έχει φέρει έναν απίστευτο πονοκέφαλο που δεν βοηθάει καθόλου και με κάνει να απομακρύνομαι από την οθόνη οπότε προς το παρόν αυτα μέχρι νεωτέρας.

back

Πρώτο ποστ του μήνα και μοιάζει ότι έχει περάσει μια δεκαετία, όχι μόνο 10 μέρες από την τελευταία φορά που έγραψα στο μπλογκ. Η αλήθεια είναι ότι έχω μπλέξει λίγο με το Nana - btw η τέλεια κοριτσίστικη (γυνακεία) σειρα - αλλά είπα να κάνω ένα διάλειμμα στο 30o επεισόδιο και να πιάσω την πρώτη σεζόν του Shikabane Hime, το Shikabane Hime Aka. Έτσι όπως πάνε τα πράγματα θα δω καπάκι και τη δεύτερη το Shikabane Hime Kuro. Μου αρέσουν οι χαρακτήρες (ναι έχει γαμάτους ήρωες κι ας μην του φαίνεται), μου αρέσει που είναι τίγκα στην δράση αν και για ακόμη μια φορά δεν καταλαβαίνω τι στο καλό εξυπηρετούν οι γελοιοδέστα μίνι φούστες των πρωταγωνιστριών - καλά εκτός από το fanservice. Α, είδα και ένα OVA το Hitsuji no Uta αλλά ήταν λίγο έλεος και προς το παρόν δεν θυμάμαι τι άλλο.  Το Gilgamesh είναι on hold. Δεν το άντεξα τελικά  ενώ μια decent παρουσίαση είναι ον δε γούει. Ελπίζω...

προβληματισμοί

                                  

Δύο επεισόδια και τέλος το Clannad After Story - τελικά άντεξα και το είδα- άλλα δύο επεισόδια μένουν για να τελειώσει και η πρώτη σεζόν του Rozen Maiden. Και λίγο ακόμη θέλει και το Gilgamesh αν δεν μπουχτίσω από τη μαυρίλα - τι σπαραγμός είναι αυτός, βρε αδερφέ. Σκέφτομαι να ξεκινήσω μια σειρά ποστ με τρεις σειρές η καθεμία από λίγα λόγια γιατί έχει μαζευτεί πολύ πράγμα που πρέπει να γράψω και νομίζω ότι είναι ο μοναδικός τρόπος για να καλυφθούν τα πάντα. Επίσης θα μου δώσει την ευκαιρία να επιστρέψω σε μερικά που τα προσπέρασα λόγω έλλειψης χρόνου και βαρεμάρας. Τα άνιμε που μου κάνουν περισσότερο εντύπωση θα έχουν και ξεχωριστό ποστ. Ελπίζω να βρω χρόνο μέσα στο σ/κ να γράψω επιτέλους κάτι για το Mitchiko e Hatchin. Για να δούμε...

Αχ!

Κανονικά δεν έπρεπε να μου αρέσει το Rozen Maiden αλλά η συνεχώς αυστηρή και θυμωμένη έκφραση της Shinku  κάνει τη διαφορά από άλλα άνιμε του είδους σε σημείο να μου φτιάχνει τη διάθεση κάθε φορά που τη βλέπω. Πλάκα, πλάκα, μια χαρά σειρά φαντασίας είναι παρά το παιδικό της υπόθεσης. Και το γυρνάω πάλι στη γνωστή γκρίνια εδώ και ένα μήνα τώρα, χρόνος δεν υπάρχει ούτε για άστείο τελευταία- το ξέρω ότι έχω γίνει μονότονη - το να γράψω ένα μεγάλο κομμάτι για ένα άνιμε μου φαίνεται πλέον όνειρο απατηλό. Σύντομα όμως έρχονται διακοπές και θα πάρω την εκδίκηση μου. Υπομονή μέχρι τότε γιατί στο διάστημα είδα σειρές που είναι must, must, must όπως το Tokyo Magnitude 8.0, το Level E -επιτέλους - το Mitchiko e Hatchin που έχει γίνει συμπεριληφθεί αυτομάτως στα all-time favorites και δεν θυμάμαι τι άλλο δυστυχώς.

Aaaaargh!

Αν καταφέρω να γράψω ένα καταραμένο ποστ  τις επόμενες μέρες θα είναι ευτύχημα. ΔΕΝ ΕΧΩ ΧΡΟΝΟ ούτε για να πάω στην τουαλέτα! Κλαψ! Και έχω μαζέψει μια στοίβα άνιμε για να γράψω. Κλαψ! Είδα τα Kuragehime και το Eden of The East και τώρα εκεί που το σνόμπαρα τελείως γιατί το θεώρουσα άθλιο και ολίγον τι άρρωστο, ξεκίνησα να βλέπω το Le Chevalier d' Eon, που δεν είναι μπαντ ετ ολ. Μπαιδεγούει το Kuragehime ροκς! Και έχω ακόμη στη λίστα με τα προσεχώς το Supernatural τα επόμενα επεισόδια και διάφορα άλλα που επείγουν όπως το Level E (τελείωσε επιτέλους). ΔΕΝ ΕΧΩ ΧΡΟΝΟ. Ααααα! Είναι τόσο σπαστικό...

attack

Ότι πρέπει για αυτοκτονία είναι το Asatte no Houkou. Αν είσαι ειδικά στις μαύρες σου. Γι' αυτό και το παράτησα στο μισό επεισόδιο. Δεν ξέρω πως τα καταφέρνουν ορισμένα άνιμε να έχουν βαριά ατμόσφαιρα από τα πρώτα λεπτά που αρχίζουν και παίζουν. Στα υπόλοιπα μέτωπα, πολύ αργά κυλάει το ιστορικό Senkou no Night Raid  και αναρωτιέμαι επίσης, ιστορικό γιαπωνέζικο κινούμενο σχέδιο χωρίς υπερδυνάμεις γίνεται;  Το συγκεκριμένο είναι σα να μεταφέρει το Heroes στην Κίνα τη δεκαετία του 30 - αν δεν ξέρεις πολλά για τη συγκεκριμένη περίοδο στην Ασία, χάνεσαι λίγο έως αρκετά από τα χασμουρητά. Με τους ίδιους βαριεστημένους ρυθμούς προχωράει και το Banner of The Stars. Μόλις μπήκα στην τρίτη σεζόν και ελπίζω να είναι καλύτερη από τη δεύτερη.

Αντιθέτως το The Big O με έχει σοκάρει με τις αναφορές του. Σε λίγο με βλέπω να κυκλοφορώ με αμερικάνικο πολιτισμικό λεξικό στα χέρια για να  αποκωδικοποιήσω τα διάφορα που συμβαίνουν και να σιγοτραγουδάω σαν την τρελή του χωριού "Big O, Big Ooo, Big O."

Τέλος, τι ωραίο τραγουδάκι είναι αυτό που παίζει σε κάθε σκηνή  μάχης του Otome Youkai Zakuro. Μου' χε κολλήσει 5-6 μέρες τώρα. Σκέφτομαι σοβαρότατα να το βάλω σε μιξ μαζί με το Born This Way της Gaga και ας πέσουν ντομάτες και άλλα ωραία λαχανικά !

ps. γαμιέται το youtube!

τώρα

Διάβαζα το ποστ μου για το Supernatural και δεν βγάζω χριστό από αυτά που γράφω λες και το έγραψα μεθυσμένη. Τι σκεφτόμουν δεν έχω ιδέα. Το άλλο όμορφο που μου συμβαίνει είναι ότι έχω χάσει λογαριασμό τι έχω δει τελευταία, ούτε και θυμάμαι. Μεταξύ άλλων είδα και κάποιες ταινίες που έχω ξεχάσει τους τίτλους. Το μυαλό μου δεν λειτουργεί νομίζω κάηκε από το Shangri-La που μου πήρε 2 μέρες όπως έκανα και με το Samurai 7.  Αυτή τη στιγμή για να μπερδέψω ακόμη την  κατάσταση βλέπω το Paranoia Agent και μετά από αυτό είμαι μεταξύ του Guin Saga και της δεύτερης σεζόν του Crest of The Stars, του Banner. Τώρα οι ταινίες, η μία είμαι σίγουρη ήταν το Tales of The Earthsea  μετά το χάος. Α, ξεκίνησα και Heroic Legend of Arslan. Retro style.

διάφορα

Αφού είδα το Twin Spica - θα ακολουθήσει αναλυτική κριτική κάποια στιγμή - τελευταία έχω αφοσιωθεί σε δύο αμφιλεγόμενες σειρές, το Blue Gender και το Shangri-La, το άνιμε που φαλίρισε το Gonzo (νομίζω). Μου αρέσουν και οι δύο παρά τα όσα γράφονται ή τουλάχιστον μου προκαλούν το ενδιαφέρον γιατί ακόμη έχουν δρόμο. Κάτι που δεν μπορώ να πω για το Otogi Zoshi που αφού τελείωσα μετά κόπων τον κύκλο που διαδραματίζεται στην κλασσική Ιαπωνία της περιόδου Χεϊάν θα κάνω μάλλον πολύ καιρό μέχρι να δω τον επόμενο που αναφέρεται στην σύγχρονη εποχή. Είδα επίσης τα Summers Wars και Mobile Suite Gundam 0080- War in The Pocket - περισσότερα επίσης προσεχώς. Δεν ξέρω αν είχα αναφέρει ότι πάει και το Shinrei Tantei Yakumo - στο οποίο με χάλασε λίγο η παραγωγή. Συνεχίζω να μην τα πάω καλά με τη Bee Train. Για όσους αναρωτιούνται γιατί γράφω αυτά τα μικρά κείμενα είναι καθαρά προσωπικοί οι λόγοι. Δεν θυμάμαι αν το είχα εξηγήσει παλιότερα αλλά με βοηθάνε να θυμάμαι τι έχω δει, τι έχω παρατήσει στη μέση και τι χρειάζεται μεγαλύτερο ποστ. Τώρα βέβαια αν προσθέσω πόσα έχω αρχίσει και αφήσει για το μέλλον θα ξημερώσουμε οπότε σταματάω εδώ και ελπίζω να μην έχω ξεχάσει τίποτα. Ελπίζω... 

...

Το Rahxephon φαίνεται αρκετά ενδιαφέρον αρκεί να μην είχε αυτή την απαίσια αγγλική μεταγλώτιση η βερσιόν που βλέπω. Νομίζω ότι το χα ξαναπετύχει παλιά, δεν θυμάμαι όμως τους λόγους που είχα αποφύγει να το ξεκινήσω τότε.  Το Aoi Bungaku το περίμενα πως και πως αλλά μου άφησε ανάμεικτα συναισθήματα. Ξεχώρισα τις μεταφορές του No Longer Human, της ιστορίας με τον ληστή και τη σατανική γυναίκα του - που μου ξεφεύγει ο τίτλος αυτή τη στιγμή - και του πολύ γκέι (σόρυ δηλαδή κιόλας αλλά νομίζω ότι αυτοί οι δύο στην πραγματικότητα γουσταρίζονταν) Run, Melos! Όσον αφορά το γιαπωνέζο αφηγητή στην αρχή κάθε επεισοδίου είναι απλά το πιο τρομακτικό στοιχείο στη σειρά. Θέλω να γράψω ένα τεράστιο ποστ γι' αυτά που είδα αυτές τις μέρες αλλά προς το παρόν σύντομες αναφορες. Ακόμη εντυπωσιάζομαι πως οι αθεόφοβοι δημιουργοί τους καταρίπτουν κάθε ταμπού που υπάρχει στον κατάλογο για να πουν μια καλή (συνήθως δραματική) ιστορία και ορισμένες φορές καταφέρνουν απίστευτα αποτελέσματα. Δεν μπορω αλλιώς να εξηγήσω την ύπαρξη του Koi Kaze, είναι μια ιστορία αιμομιξίας και είναι ότι πιο απαισιόδοξο και καταθληπτικό έχω δει στη μικρή οθόνη τα τελευταία χρόνια. Δεν σου δίνει τον παραμικρό χώρο να αναπνεύσεις και "υποτίθεται΄" έχει καλό τέλος αλλά κλαίς με μαύρο δάκρυ πάραυτα. Για γερά στομάχια και όχι για όλους. 

Συνεχίζοντας με τα αιμομικτικά συμπλέγματα στα άνιμε που είχαν την τιμητική τους την προηγούμενη βδομάδα σε ότι σειρά τύχαινε να πιάσει το μάτι μου, το True Tears θα ήθελε να είναι Clannad στη θέση του Clannad αλλά απέτυχε λόγω λίγο αντιπαθητικών χαρακτήρων άσε που μου την έσπασε κιόλας προς το τέλος.  Το Kurenai  χρειάζεται οπωσδήποτε δεύτερη σεζόν αν και δεν έχω δει τι έχουν κάνει με τα OVAs και ήταν τελικά αυτό που μου άρεσε και περισσότερο επειδή ήταν κάπως πιο ανάλαφρο με ήρωιδα ένα επτάχρονο κορίτσι που θέλει να αποφύγει τη μοίρα της να παντρευτεί ένα μέλος της αυστηρά κλειστής οικογένειας της και το σκάει με τη βοήθεια της σωματοφύλακας της μητέρας της. Τέλος το OVA του Red Garden - Dead Girls ήταν απίστευτα κυνικό αλλά καλό και καταχάρηκα το γεγονός ότι ξεφτυλίζουν τελείως τον χαρακτήρα του Herve. Αυτά!

...

Το Red Garden έχει πολλές σεναριακές τρύπες. Ίσως υπερβολικά πολλές. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι κολλητικό. Προσωπικά μια απορία έχω μόνο τι σκατά σημαίνει όλη αυτή η εμμονή των δημιουργών να προσθέσουν musical στοιχεία μέσα. Είναι απίστευτο ξενέρωμα. Ευτυχώς τους περνάει γρήγορα και γλυτώνει ο θεατής από απαίσια μελωδικά διαλλείματα. Κατα τ' άλλα προσπάθησα να δω το πρώτο επεισόδιο του Durarara αλλά θέε μου, έλεος, δεν ξέρω αν αξίζει τον κόπο να το συνεχίσω. Μα ακέφαλος μηχανόβιος στο σύγχρονο Τόκιο. Και σόρυ αλλά μυρίζει από μακριά ότι είναι κοπέλα και όχι άντρας. Jezus!

omg!

To Claymore είναι η επιτομή του πως γαμιέται μια ωραία σειρά στα 3 τελευταία επεισόδια. Αν το καλοσκεφτώ στα 5 τελευταία επεισόδια ή καλύτερα από τότε που κινήσανε για αυτή την ανούσια εκστρατεία στο Βορρά. Πολύ κρίμα γιατί ξεκίνησε μέτρια και όσο πήγαινε έφτιαχνε και μετά...καταντάει μια μεγάλη βαρετή φούσκα. Μακάρι να συνεχίζανε το στόρι του manga αν και γενικά είχε πολλά προβλήματα από την αρχή. Τέλοσπαντων, μένει να δω πως έχουν καταστρέψει και το Blade Of The Immortal. Τώρα που το σκέφτομαι είναι από τα λίγα manga που έχω διαβάσει. Το' χα παρατήσει σε ένα σημείο αλλά δεν θυμάμαι και πολλά για να πω την αλήθεια εκτός από τα σκουλίκια αν και το μόνο που ξέρω για το άνιμε είναι ότι δεν ακολουθεί την ιστορία που δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα είναι και κακό. Πάντως το σηκώνει η βδομάδα μάλλον με άνιμε της καταστροφής ή του ποταμιού ή της μπανανόφλουδας. Το Zettai Shounen έχει μείνει στην άκρη μέχρι νεοτέρας.    

back

Στους 2μιση περίπου μήνες που λείπω και  έχει αρχίζει να σκονίζεται τούτο το μπλογκ έχω καταφέρει να δω 11 σειρές ολοκληρωμένες και άλλες τόσες που είναι standby και περιμένουν να τις τελειώσω. Το βασικό πρόβλημα με τα άνιμε τελικά δεν είναι τι δεν σου αρέσει αλλά τι σου αρέσει πολύ. Πάντα βλέπεις κάτι ουάου πως το έκαναν αυτό και μένεις μαλάκας μέχρι να ξεκινήσεις  την επόμενη σειρά που μπορεί να σε αφήσει ακόμη περισσότερο μαλάκα.  Αυτό  ακριβώς το στοιχείο έκπληξης είναι που τα κάνει μοναδικές τηλεοπτικές εμπειρίες! Προς το παρόν ξεκίνησα το Pandora Hearts

Busy, busy, busy

Αν και δυο βδομάδες τώρα από το τρέξιμο δεν έχω προλάβει να γράψω τίποτα, άντεξα και είδα όμως ολόκληρο το Figure 17 ένα κοινωνικό επιστημονικής φαντασίας (ίσως δημιουργεί και καινούργιο είδος) που κυλάει με πολύ αργό ρυθμό. Τα επεισόδια του παραδόξως αντί για 24 λεπτά, διαρκούν περίπου μια ώρα. Το highlight όμως της εβδομάδας είναι το Requiem for the Phantom, μια ενήλικη μαφιόζικη περιπέτεια με πρωταγωνιστές δύο δολοφόνους. Πολύ δυνατή ιστορία και ακαταμάχητα σέξι, έχει έναν απίστευτο γυναικείο χαρακτήρα που στοιχειώνει ολόκληρη τη σειρά αλλά περισσότερα στο μέλλον…

At the moment

Πάπαλα για τα .hack//sign και Kaiba με ανάμεικτα συναισθήματα και για τα δύο, αυτή την εποχή βλέπω τα Shion no ou και Eureka 7. Η αλήθεια είναι ότι ξεκίνησα με το Eureka 7 που αν και το βρήκα αρκετά διασκεδαστικό, από τη στιγμή που δοκίμασα το πρώτο επεισόδιο του Shion no ou, καταναλώνει πλέον τον περισσότερο χρόνο μου μπροστά στον υπολογιστή. Ο λόγος που κάνω αυτά τα μικρά ποστ είναι καθαρά προσωπικός.  Με βοηθάει να μην χάνω επαφή με αυτά που βλέπω, κυρίως όταν τελειώνω 2 με 3 σειρές την εβδομάδα!

currently watching

Για να ελαφρύνουμε λίγο την ατμόσφαιρα, επιστροφή στα φουτουριστικά ψυχοδράματα ο επόμενος γύρος έχει .hack//sign και Kaiba. Το .hack//sign, έχοντας δει τα 3 πρώτα επεισόδια το θεωρώ αρκετά ενοχλητικό, ειδικά όταν ο Tsukasa είναι τόσο αντιπαθητικός ήρωας. Σαν ιδέα τη βρίσκω αρκετά ενδιαφέρουσα αν αναλογιστεί κανείς ότι το έφτιαξαν το 2002 οπότε θα δείξει στη συνέχεια. Στον αντίποδα το Kaiba με το ίδιο μοτίβο ενός αγοριού που έχει χάσει τη μνήμη του σε ένα περίεργο κόσμο, είναι ακόμη πιο φευγάτο με ένα απίστευτο animation που σε αφήνει να κοιτάς σαν ηλίθιος την οθόνη!

Update

Μόλις τελείωσα το Crystal Blaze - έτσι και αλλιώς μόνο 12 επεισόδια έχει  οπότε βγήκε πολύ γρήγορα. Θα έλεγα ότι ήταν πολύ decent. Στο μεταξύ, πριν από αυτό είδα  όλο το Samurai Champloo το οποίο καταδιασκέδασα. Επόμενο στη σειρά το πολλά βαρύ Monster που με αρρωσταίνει και μόνο στη σκέψη, καλοκαίρι γαρ, αλλά θα του δώσω μια ευκαιρία. Α, δοκίμασα λίγο και το Mushishi αλλά και αυτό λίγο με αφήνει αναποφάσιστη αν πρέπει να το συνεχίσω αυτή τη στιγμή ή να το αφήσω για άλλη εποχή...δίλημμα.