Κάπου στις αρχές Μαϊου που η τηλεοπτική βαρεμάρα βάραινε κόκκινο ο αδερφός μου είχε την ιδέα να μου προτείνει το Fullmetal Alchemist. Τώρα σαν όχι και πολύ μεγάλος φαν του είδους, έχω δει βέβαια όλες τις σημαντικές ταινίες όπως τα άπαντα Miyazaki – σχεδόν -, το Akire, τα Ghost in The Shell, κάποια Samurai X, το Blood και ορισμένες σειρές όπως το Blood+(ε;) και το Elfen Lied, ξέχωρα από αυτά που έβλεπα ως παιδί π.χ. την Candy Candy (την οποία σιχαίνομαι τώρα που το σκέφτομαι), το Ninja Boy, το Macross - πριν σταματήσει απότομα να εισάγεται στα ελληνικά video club – και κάτι αόριστους τίτλους όπως το Andromeda Stories ή το Locke το πρασινομάλη σούπερμαν, το Fullmetal Alchemist μου φαινόταν ένα διάλλειμα από τις κανονικές σειρές που έβλεπα που μπορεί να αποδεικνύονταν και βαρετό.
ΠΡΩΤΟ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΛΑΘΟΣ!
