Η υπόθεση στα γρήγορα: Αύγουστος 1995. Μια χιονισμένη μέρα ο Mikiya συναντάει για πρώτη φορά τη Shiki. Αργότερα στην έναρξη της σχολικής χρονιάς την βλέπει στο πλήθος και της συστήνεται. Τη νύχτα καθώς η Shiki περιπλανιέται στους δρόμους, βρίσκει το παρατημένο πτώμα ενός ανθρώπου που έχει σκοτωθεί σε τροχαίο γεμάτο στα αίματα, γονατίζει και βάζει αίμα στα χείλια της, χαμογελώντας. Τις επόμενες μέρες μια σειρά από αποτρόπαια εγκλήματα μαστίζει την πόλη που προκαλούν το ενδιαφέρον του Mikiya.
Αφού τα άκουσα από τον αδερφό μου για το πρώτο μέρος (δεν του άρεσε προφανώς γιατί δεν κατάλαβε τίποτα- point!), ήρθε η ώρα για το δεύτερο μέρος. Ουσιαστικά η ιστορία ξεκινάει από δω όταν ο Mikiya πρωτογνωρίζει τη Shiki. Όλα επομένως φαίνονται μέσα από την αφελή ματιά του σε αυτή την ταινία και το πώς αποκτά εμμονή για ένα περίεργο κορίτσι με διχασμένη προσωπικότητα και δολοφονικές τάσεις. To Kara no Kyoukai είναι ένα λίγο διεστραμμένο love story (πες μας κάτι καινούργιο τα περισσότερα άνιμε έτσι είναι πάνω κάτω!). Αυτό που το διαφοροποιεί από τα άλλα είναι ο εκπληκτικός λυρικός τόνος της ατμόσφαιρας που κυριαρχεί παρά το γεγονός ότι κάθε ταινία είναι σκηνοθετημένη από διαφορετικό πρόσωπο και φυσικά οι μάχες. Αν και στο δεύτερο μέρος δεν υπάρχει καμία ιδιαίτερη μάχη όπως στο Overlooking View, το σασπένς και αυτή η αίσθηση απειλής που παραμονεύει σε κάθε κάδρο παραμένουν τα ίδια ακόμα και όταν πρόκειται για ήσυχες σκηνές όπως αυτή στο σχολείο στη βροχή. Να σημειώσω ότι γίνεται ακόμη πιο gore από το πρώτο μέρος με πραγματικά ενοχλητικές σκηνές.
