Kemono no Souja

Υπάρχουν πράγματα που μου αρέσουν πολύ σε αυτό το άνιμε και υπάρχουν στοιχεία που το κάνουν τελείως ξενέρωτο, π.χ. η διάρκεια του. Δεν δικαιολογούνται καθόλου τα 50 επεισόδια τη στιγμή που υπάρχουν σκηνές οι οποίες επαναλαμβάνονται συνέχεια. Τα συνεχή flashback είναι σίγουρα το τεράστιο μείον του. Καταντάει πολύ κουραστικό να βλέπεις το θάνατο της μητέρας της Erin σε κάθε επεισόδιο σχεδόν! Το εμπεδώσαμε! Φτάνει!!! Είναι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε μια μεγάλη σειρά. Από την άλλη αν έλειπαν αυτά μένεις με μια πάρα πολύ όμορφη υπόθεση. Η 10χρονη Erin ζει με τη μητέρα της σε ένα μικρό χωριό όπου η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η εκπαίδευση των Touda, δράκους που χρησιμοποιούνται στον πόλεμο. Η μητέρα είναι γιατρός των Touda και κατάγεται από μια περίεργη νομαδική φυλή που τα μέλη της έχουν πράσινα μαλλιά και μάτια και εικάζεται ότι εξασκούν την μαγεία. Όταν το πιο δυνατό Τούντα του Δούκα πεθαίνει,η μητέρα της Erin θεωρείται υπεύθυνη και καταδικάζεται σε θάνατο.

Ακούγεται λίγο απλοϊκό και είναι ως κάποιο βαθμό. Κάποιοι ίσως το θεωρήσουν υπερβολικά «παιδικό»αλλά η σχέση που αναπτύσσει η Erin με τα άγρια ζώα είναι πραγματικά το πιο δυνατό χαρτί της συγκεκριμένης σειράς και γενικά για fantasy σειρά ξεφεύγει λίγο από τα συνηθισμένα. Το ότι στα 50 επεισόδια του δείχνει το πως η ηρωίδα μεγαλώνει και ωριμάζει είναι επίσης από τα υπέρ του. Οι πολιτικές ίντριγκες δεν είναι τίποτα ιδιαίτερο. Πρέπει να ομολογήσω ότι μου άρεσε πάρα πολύ η γριά βασίλισσα που είναι στο σκοτάδι και στον κόσμο της σχετικά με το ότι συμβαίνει γύρω της, κάτι που την κάνει απολύτως πιστευτή ως χαρακτήρα. Ένα άλλο που κάποιος πρέπει να προετοιμαστεί είναι το τέλος. Κάπως, είναι βεβιασμένο και είναι ψιλοκρίμα γιατί θα μπορούσαν να του αφιερώσουν παραπάνω από ένα επεισόδιο για να στρώσει αντί να έχουν ένα σωρό επεισόδια περιλήψεων. Το σάουντρακ και το animation είναι επίσης καλό. 8/10

Ikoku Meiro no Croisée

Το τρίτο [ή μάλλον το τέταρτο αν βάλω μέσα και το Gosick] άνιμε από τα φετινά που είδα και που έχει ως πρωταγωνίστρια ένα μικρό κορίτσι. Χμμ, τώρα που το σκέφτομαι και το Ano Hana μπορεί να πέφτει στην ίδια κατηγορία. Αν και η ηλικία της Yune είναι προς συζήτηση επειδή μπορεί απλά να είναι μικροκαμωμένη οπότε το loli παίζει και δεν παίζει. Δεν σου δίνει κανένα στοιχείο πόσο ετών είναι σε όλη τη διάρκεια του το Croisee. Τέλοσπαντων για να μην τα πολυλογώ η υπόθεση έχεις ως εξής: Ένα μικρό κορίτσι συνοδεύει ένα Γάλλο ταξιδιώτη στο Παρίσι όπου ο εγγονός του ένας νεαρός σιδεράς από τους τελευταίους στο επάγγελμα την παίρνει υπό την προστασία του. Η υπόθεση διαδραματίζεται στον 19ο αιώνα. Γενικά το άνιμε δείχνει την «σχέση» δύο ανθρώπων που κατάγονται από δυο διαφορετικούς κόσμους. Κάτι τέτοιο είναι μιας και δεν υπάρχει σχέση, μάλλον υποψία σχέσης στο μέλλον καλύτερα. 

Γενικά μου άρεσε αρκετά αλλά συναντάς και δω τα γνωστά μειονεκτήματα όπως την απουσία τέλους και την περίεργη σχέση που δημιουργείται ανάμεσα στους δυο πρωταγωνιστές η οποία είναι και δεν είναι ρομαντική – ότι να’ ναι δηλαδή. Σίγουρα υπάρχουν και τα θετικά σαφώς H αναπαράσταση της Γαλλίας του 1800 είναι πραγματικά προσεγμένη και χάρμα οφθαλμών. Οι διαφορές των πολιτισμών επίσης είναι πολύ σωστά δοσμένες και με λεπτομέρεια. Από χαρακτήρες θα έλεγα ότι ο παππούς Oscar κάπως κερδίζει τις εντυπώσεις. Η Yune είναι λίγο μυστήριο (η ηλικία πάλι) και ο Claude μονίμως στραβωμένος αλλά με λόγο. Αυτά τα λίγα! 7.5/10

Dantalian no Shoka

Ναι! Το ξέρω! Έχω καιρό να βάλω ένα ποστ κι αυτό γιατί ελεύθερος χρόνος μηδέν. Κι ότι ελεύθερος χρόνος συνήθως εξαντλείται σε νέα άνιμε.  Είχα και μια ατυχία συγκεκριμένα με το Dantalian no Shoka. Έχασα αυτά που έγραφα γι’ αυτό και μετά βαριόμουνα να ξαναγράψω. Μετά πήρα την κατηφόρα και βαριόμουνα γενικώς. Νομίζω ότι ακόμη προβληματίζομαι με τη συγκεκριμένη σειρά. Το βασικό είναι ότι δεν έχει τέλος. Τι πρωτότυπο! Και μάλιστα δεν έχει τέλος ούτε ως light novel. Τo δεύτερο πράγμα το οποίο με ξένισε κάπως, είναι ο τρόπος που ο Huey χρησιμοποιεί τις δυνάμεις της Dalian. Κοινώς έχω ένα πρόβλημα με όλα τα άνιμε που από το στήθος της ηρωίδας βγαίνουν ή σπαθιά, ή όπλα ή στη συγκεκριμένη περίπτωση αρχαία βιβλία και περγαμηνές. Δεν ξέρω γιατί, πείτε ότι με πιάνει το φεμινιστικό μου.  Ο τρόπος που γίνεται εδώ είναι υπερβολικά βίαιος και οδυνηρός και τον βρήκα αρκετά συμβολικό [φαντάζομαι καταλαβαίνει κάποιος τι εννοώ]. Όλως περιέργως όμως λειτουργεί για τη σειρά. Όπως λειτουργούσε και στην Utena. Εκεί που ήταν να τραβάς τα μαλλιά σου και πραγματικά μου χάλασε ότι θετική προδιάθεση είχα, ήταν στη δεύτερη σεζόν του Darker Than Black – που ακόμη μνημονεύω το πόσο κακή ήταν σε σχέση με την πρώτη.  Ευτυχώς δεν μένεις χωρίς καμία τρίχα στο κεφάλι εδώ.  

Τι αφορά τώρα το Dantalia no Shoka; Μετά το τέλος του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου ένας άγγλος αριστοκράτης κληρονομεί μαζί με την περιουσία του θείου του που είχε μανία με τα βιβλία και το υπερφυσικό, ένα παράξενο κλειδί που ανοίγει την μυστηριώδη βιβλιοθήκη της Dantalian. Ο όρος της κληρονομιάς είναι να γίνει κλειδοκράτορας της Dantalian.  Αυτό που ανακαλύπτει είναι ότι η βιβλιοθήκη κρύβεται μέσα στο σώμα ενός κοριτσιού με το όνομα Dalian. Μαζί πρέπει να αναζητήσουν αρχαία και επικίνδυνα μαγικά βιβλία που έχουν χαθεί ανά τους αιώνες. Είναι αρκετά φευγάτη υπόθεση αλλά είναι τόσο περίεργη που γενικά κολλάς. Έχει και αυτή τη στόφα του υπερφυσικού που συναντάς σε παλιές ιστορίες τρόμου του προηγούμενου αιώνα. Θα την ήθελα μια δεύτερη σεζόν επειδή σου δίνει μια καλή γεύση του τι μπορεί να καταφέρει το άνιμε αν ποτέ ολοκληρωνόταν και γενικά εμφανίζονται χαρακτήρες που πραγματικά κάνουν το όλο πακέτο πολύ πιο ενδιαφέρον από ότι ακούγεται. Σίγουρα προτεινόμενη. 8/10 

Ps. Είναι λίγο γκοθιά ή μου φαίνεται;

Kamisama No Memo-chou

Ή God’s Memon Pad στα αγγλικά. Ο τίτλος αφορά αυτές τις βλακείες και ασυναρτησίες που λέει συνέχεια η Alice, το μυστηριώδες κορίτσι που μένει μόνο του σε ένα δωμάτιο γεμάτο με οθόνες υπολογιστών και διάφορων ειδών αρκουδάκια. Το κυριότερο πρόβλημα που έχω με αυτό το άνιμε όπως καταλαβαίνει κανείς είναι ο ίδιος ο χαρακτήρας της Alice που παραμένει μυστηριώδες μυστήριο σε όλα τα 12 επεισόδια που διαρκεί η σειρά. Θα ήθελα λίγο να εξερευνήσει το background της και φυσικά να μην λέει τόσες βλακείες. Δεν έχω τόσο πρόβλημα που είναι loli αν και τελευταία πιστεύω ότι ο όρος επαναπροσδιορίζεται. Πολλές σειρές που κυκλοφόρησαν φέτος έχουν lolis για κεντρικές πρωταγωνίστριες [αν υπολογίσω και το Gosick, μετράω τέσσερις μέχρι τώρα και είναι υπέρ-αρκετές πιστέψτε με]. 

Τέλοσπαντων η συγκεκριμένη αφορά τη ζωή ενός εσωστρεφή 16χρονου που αλλάζει όταν συναντάει μια ομάδα από NEET [όσοι νέοι δεν έχουν σταθερή δουλειά, δεν πηγαίνουν σχολείο ή δεν κάνουν πρακτική] ντεντέκτιβ που έχουν ως αρχηγό τους ένα ιδιοφυές μικρό κορίτσι. Με πολύ λίγα λόγια αυτή είναι η υπόθεση. Έχει αρκετά μεγάλο και συμπαθητικό καστ και γενικά οι περισσότερες ιστορίες αφορούν τους δευτεραγωνιστές. Σίγουρα θα χρειαζόταν μια δεύτερη σεζόν αλλά από ότι φαίνεται, τα light novels συνεχίζονται οπότε no resolution for you my dear. Πάντως  είναι αρκετό δυνατό σε σημεία, ειδικά το τελευταίο arc ήταν αναπάντεχα καλό. Κάτι άλλο ακόμη, ο πρωταγωνιστής επίσης είναι ένα από τα καλά χαρτιά και γενικά το άνιμε δεν αναλώνεται σε χαζορομάντζα, ούτε είναι moe per se. Είναι αρκετά συγκρατημένο. Τέλος αφορά τη σύγχρονη εποχή και δεν έχει ούτε ένα ίχνος φανταστικού πάνω του. Προσωπικά το βρήκα αρκετά αναζωογονητικό αυτό σε σχέση με τα διάφορα παρόμοια που ανέφερα παραπάνω και θα επεκταθώ αργότερα κάποια στιγμή και που κουβαλούν αρκετά προβλήματα από μόνα τους.8/10    

Steins;Gate

Τουτουρού! Καθετί γραπτό που αφορά το Steins;Gate και θέλει να σέβεται τον εαυτό του πρέπει να ξεκινάει με αυτή την έκφραση. Το Steins;Gate αρχίζει κάπως αμήχανα και αντιπαθητικά. Από το πρώτο επεισόδιο σίγουρα δεν συνειδητοποιείς πάνω σε τι διαμάντι έχεις πέσει. Δεν καταλαβαίνεις Χριστό από το τι γίνεται και, πιστέψτε με, αρκούσε για να το παρατήσω αν δεν υπήρχε τόσο hype και δεν το προσκυνούσαν τόσοι άνθρωποι σε διάφορα blogs. Ένα άλλο πράγμα που σε απωθεί είναι ο πρωταγωνιστής. Ο Okabe με την πρώτη ματιά είναι ένας απαίσιος μυθομανής τύπος με εξάρσεις μεγαλομανία,ς που μιλάει στον εαυτό του συνέχεια και που θέλεις να χαστουκίσεις καθ’ όλη τη διάρκεια του επεισοδίου.

Αυτό που σε κρατάει, γενικότερα, είναι το γεγονός ότι οι ήρωές του στην πλειοψηφία τους πάνε πανεπιστήμιο και όχι σχολείο [πάντοτε είναι ένα καλό σημείο αυτό] και στην ουσία αφορά μια παρέα νεαρών επιστημόνων. Και φυσικά το χιούμορ σπάει κόκκαλα [αν δεν ήταν τόσο γελοίος ο Okabe, σίγουρα θα ήθελες κάποιος να τον σκοτώσει σε ορισμένες φάσεις]!  


Στις 28 Ιουλίου 2010 στην Akihabara, στο Tokyo, ο Okabe ανακαλύπτει το πτώμα της νεαρής και ταλαντούχας επιστήμονος Kirisu Makise, καθώς πηγαίνει να παρακολουθήσει μια διάλεξη μαζί με την παιδική του φίλη Mayuri. Ο Okabe στέλνει μήνυμα στον φίλο του Daru για το γεγονός, και ξαφνικά γίνεται μάρτυρας ενός περίεργου φαινομένου, όπου οι άνθρωποι γύρω του αρχίζουν να εξαφανίζονται. Αργότερα διαπιστώνει ότι η Kirisu είναι ζωντανή και ανακαλύπτει ότι έστειλε το μήνυμα μια εβδομάδα πίσω. Σύντομα καταλαβαίνει ότι μαζί με τον Daru έχουν εφεύρει μια μηχανή του χρόνου που έχει τη μορφή ενός φούρνου μικροκυμάτων. 


Αν αφαιρέσεις την αρχική μπερδεψούρα στην άκρη, υπάρχουν πάμπολλα στοιχεία που το κάνουν άνετα instant classic.  Από το χαιρετισμό της Mayuri, τα D-Mails [που έχουν πάρει το όνομα τους από τη DeLorean του Back to the Futrure], τις τρελές ατάκες και τις ακόμη πιο παρανοϊκές θεωρίες συνωμοσίας του Okabe, τις πραγματικές θεωρίες που χρησιμοποιούν για να εξηγήσουν τα ταξίδια στο χρόνο, η λίστα δεν έχει τελειωμό για την ευρηματικότητα αυτής της σειράς. Ο απαίσιος και γλοιώδης τύπος που νομίζεις ότι είναι ο Okabe γίνεται ίσως ένας από τους πιο αβανταδόρικους και σχεδόν τραγικούς ανδρικούς χαρακτήρες που συναντάς σε άνιμε. Αφού τελειώσει, έχεις δεθεί τόσο πολύ με τους χαρακτήρες που πραγματικά θα ήθελες να τους γνωρίσεις αν υπήρχαν στην πραγματική ζωή. Τώρα που το σκέφτομαι, θα γινόταν γαμώ της live-action σειρές. Είναι μια από τα πιο έξυπνα άνιμε που υπάρχουν εκεί έξω και τα καλά νέα είναι ότι του χρόνου θα κυκλοφορήσει και σε ταινία. Τέλος, το βασικότερο, δεν χρειάζεται να παίξεις το βιντεοπαιχνίδι για να σου αρέσει -αποκλείεται να είσαι φαν του παιχνιδιού και να μην σου αρέσει, εεε! El Psy Congroo! 9/10